Kwidzyn Tetra Pack


Wyszukiwarka:

Jesteś:Strona główna / Po godzinach / Mapa Natury / Trasy rowerowe

Po godzinach


Gotuj z nami

Najlepsze przepisy z Kwidzyniem. zobacz więcej

Wasze opinie

Jaką trwałość posiada żywność zamknięta w kartoniku Tetra Recart?
- Kartonik zapewnia trwałość produktu przez minimum...
zobacz więcej

Trasy rowerowe





Ojcowski Park Narodowy

Długość: ok. 60km.
Czas: cały dzień.

Kraków – Giebułtów – Brama Krakowska – zamek Pieskowa Skała (Ojcowski Park Narodowy) – Pieskowa Skała – Dolina Sąspowska – Kraków (powrót)

Trasę tą cechuje chyba największe bogactwo form krasowych w Polsce. Na każdym kroku można spotkać malownicze ostańce skalne, jaskinie (w tym chyba najsławniejszą w okolicy Grotę Łokietka), unikalne formy flory i fauny, bogactwo skamielin z okresu jury i kredy. Wiedzie ona czerwonym Szlakiem Orlich Gniazd, który nas prowadzi do samego Ojcowskiego Parku Narodowego. Po drodze mijamy malownicze ostańce skalne. Bogata ich różnorodność, oraz kształty powodują iż mają one dość ciekawe nazwy, np. Maczuga Herkulesa, Brama Krakowska, Sfinks, Dziurawiec czy Igła Deotymy). Do „Bramy Krakowskiej”, dwóch ostańców tworzących coś mniej więcej w stylu bramy, docieramy na rowerze wzdłuż „Prądnika”, w którego czystych wodach można zauważyć przemykające pstrągi. Z miejsc wartych polecenia Ojcowskiego Parku Narodowego to niewątpliwie:
  • „Grota Łokietka”, w której jak niesie legenda schronił się król Władysław Łokietek przed ścigającymi go wojskami Wacława II,
  • jaskinia „Ciemna” ze swoją legenda siejąca jeszcze czasów najazdów tatarskich,
  • zamek Ojców (często mylony z zamkiem w Pieskowej Skale, dużo bardziej okazałym i znacznie lepiej zachowanym),
  • kaplicę „Na wodzie” i pustelnię bł. Salomei,
  • stare młyny wodne: Mosura, Kałarzyskiego, Wilka i Krzemienia
  • liczne wzniesienia i góry: Góra Koronna, Góra Zamkowa, Chełmowa Góra czy Słoneczna Góra
  • ostańce skalne z najpopularniejszym, „Maczugą Herkulesa”
  • zamek w Pieskowej Skale

Z Pieskowej Skały kierujemy się niebieskim rowerowym szlakiem w kierunku na Wolę Kalinowską, szlak rowerowy jednak porzucamy tuż przed sama Wolą na rzecz żółtego „Szlaku Warowni Jurajskich”, który doprowadzi nas rowerem do drugiej z dolin Ojcowskiego Parku Narodowego - Doliny Sąspowskiej biegnącej wzdłuż rzeki Sąspówki.


Łeba – Ustka

Długość: ok. 80km.
Czas: cały dzień

Łeba – Smołdziński las – Rowy Ustka

Jeden z najciekawszych fragmentów polskiego wybrzeża do przejechania na rowerze. Rowerowo trasa jest urozmaicona: od piasku i wydm, jazdy rowerem po plaży, poprzez ścieżkę rowerową przez las iglasty i podmokłe okolice przybrzeżnych jezior, po szlak przez klifowe wybrzeże porośnięte bukowym lasem. Urozmaicone wrażenia i doskonały odpoczynek rowerowy na terenie Słowińskiego Parku Narodowego.
Wyjeżdżając z Łeby musimy podjąć decyzje, jak chcemy objechać jezioro Łebsko. Można to zrobić od strony lądu, wybierając tym samym prostszą i mniej męcząca trasę przez Żarnowską, Izbicę, Kluki. Można też, zdecydować się na jazdę po plaży przez odcinek 12km. Wybierając tę drugą opcję musimy z Łeby kierować się w stronę Słowińskiego Parku Narodowego. Dalej jedziemy jedyną drogą, która prowadzi do wydm. Aby przedostać się dalej musimy wejść (wciągnąć po piasku) rowery na Łącką Górę, czyli największa wydmę w parku, która ma 42 metry wysokości. Wysokość można spokojnie porównać do 12 piętrowego budynku mieszkalnego. Ze szczytu rozciąga się wspaniały widok na inne wydmy i całość parku, widać całe jezioro Łebsko oraz olbrzymi fragment plaży i morza. W miejscowości Czołpino wychodzimy na brzeg niedaleko parkingu. Czerwony szlak stąd prowadzi ubitą drogą przez las. Droga jest bardzo przyjemna jedziemy pomiędzy jeziorami a morzem, w sosnowym lesie. Widać, ze w trakcie dużych opadów całość terenu może być bardzo bagnista. Po kilku kilometrach szlak rowerowy odbija w prawo i jedziemy starym lasem wzdłuż jeziora Dołgie Wielkie, przy którym można znaleźć kładkę widokowa i podziwiać widok jeziora obrośniętego lasem w około. Dalej szlak prowadzi nas obrośniętym lasem brzegiem jeziora Gardno, które kończy się przy Rowach. Stąd wyjeżdżając podążamy czerwonym szlakiem. Dalej on się gubi i pojawia się pieszy czerwony szlak, którym podążamy wzdłuż klifu. Aż do samej Ustki. Widoki i wrażenia są niesamowite, ponieważ szlak idzie bukowym lasem wzdłuż brzegu i klifu. Cały czas mamy widok na morze z dużej wysokości.


Szamotuły - Sieraków - Szamotuły
Długość: 110 km
Czas: cały dzień

Trasa wiedzie w większości poprzez lasy iglaste, podczas jazdy będziemy mijać liczne jeziora( jest więc gdzie się ochłodzić). Brak na niej jakiś ekstremalnych podjazdów jednak samo przejechanie takiego dystansu daje sporo satysfakcji.Na obszarze tym znajduje się wiele pasm wzgórz morenowych, trasa przebiega również przez Sierakowski Park Krajobrazowy. Na trasie znajdują się liczne wioski w których bez problemu można się pożywić nawet w niedziele. Z Szamotuł wyjeżdżamy w kierunku Pniew za Gałowem w prawo w kierunku Jastrowa. Na rozwidleniu drogi przed wioską odbijamy w prawo po 150m wjeżdżamy w las. Tu przyda się dobra mapa by dojechać do wsi Koźle. Z Koźla pedałujemy do Zajączkowa, asfaltem poprzez Psarskie docieramy do Gnuszyna 150m za wsią odbijamy w prawo w drogę polną. Po pewnym czasie przecinamy szosę i brukiem wzdłuż j. Białokoskiego zjeżdżamy w duł. Po ok. 200m skręcamy w prawo i dojeżdżamy do wsi Łężce znów pojawia się asfalt, w Lutomku odnajdujemy czarny szlak pieszy którym jedziemy do szlaku czerwonego i nim wzdłuż j.Lutomskiego wjeżdzamy do Sierakowa. Tu przekraczamy rz. Wartę i jedziemy asfaltem do Chojna potem do Wronek. Z Wronek czerwonym szlakiem do Obrzycka stąd po przez Brączewo, Jaryszewo, Piotrkówki do Szamotuł.

Wielkopolski Park Narodowy
Puszczykowo – Mosina

Długość: 60km
Czas: cały dzień

Trasa prowadzi w większości leśnymi ścieżkami Wielkopolskiego Parki Narodowego – liczne moreny, pagórki, jeziora a nawet głazy narzutowe czynią zeń najwspanialszą oazę MTB dla mieszkańców Poznania (różnice wzniesień do 60m). Przez park prowadzi po niemiecka droga z płyt betonowych – przy niej 3 parkingi. W Parku trudno o prowiant – sklepy spożywcze w Mosinie, Puszczykowie i Pożegowie.
Na samym początku zółtego szlaku warto zaliczyć Puszczykowskie Góry. Na skraju lasu zalecam opuszczenie szlaku (dalej dużo błota i niskich gałęzi). Skręcamy w prawo do Leśniczówki Wiry. Tam kręcimy w lewo i szerokim duktem leśnym dojedziemy do Jarosławca (wracamy na żółty szlak). Ok. 200m od skrzyżowania żółtego i czerwonego szlaku zaczyna się nasz Oes. Szlak opuszcza szeroką leśną drogę - ostro (120 °) zakręca w lewo i przeistacza się w wąską dość krętą ścieżkę – w początkowej fazie czeka nas ok. 1,5km zjazdu (uwaga na spacerowiczów!) aż do przepięknego oczka wodnego - Pojnik. Tuż za jeziorem szlak skręca w lewo. Tam zaczyna się długi i dość stromy podjazd. Na szczycie ścieżka łączy się z drogą leśną. Po ok. 400m opuszczamy żółty szlak. Skręcamy w prawo w niepozorną ścieżkę. Tam czeka nas kilkaset metrów huśtawki – zjazd / podjazd. Po tej fantastycznej sekwencji przejeżdżamy drogę asfaltową i po 10m skręcamy w lewo w Bór Mieszany. To chwila na odpoczynek bo już po 800m dojedziemy do ruchliwej szosy Poznań-Mosina, z której po kilku metrach skręcamy w prawo (nadal asfalt) i mozolnie pniemy się przez 1km w górę na szczyt Osowej Góry (132m n.p.m.). Za szczytem odbijamy na lewo w typową leśną drogę i po ok. 100 m skręcamy znów w lewo w ścieżkę. Uwaga ten odcinek jest niebezpieczny – ścieżka najpierw prowadzi krawędzią nad małym urwiskiem, a później bardzo stromo opada. Do wyboru mamy 2 warianty zjazdu – technicy wybiorą prawo, downhillowcy na wprost. Tuż za torami kolejowymi kręcimy w prawo i dalej szlakiem niebieskim (długi podjazd asfaltowy, na szczycie w lewo szutrówką). Za głazem czeka nas długi zjazd, aż do pięknego Jeziora Kociołek. Dalej niebieskim dojedziemy do większego J.Góreckiego. Tam kierujemy się na prawy brzeg - szlak czerwony- zaprowadzi nas do miejsca gdzie zaczynaliśmy nasz Oes. Wytrwali mogą ruszyć na kolejne okrążenia.

Kamienna Góra – Kochanów – Radków – Karłów

Długość: 85 km
Czas: 2 dni.

Kamienna Góra - Krzeszów - Mieroszów - Unisław - Nowa Ruda - Radków – Karłów
Z Kamiennej Góry ruszamy do Krzeszowa rozsławionego przez przepiękne Sanktuarium Najświętszej Marii Panny, zwane także Bazyliką. Dookoła świątyni rozciąga się Wielka Krzeszowska Droga Krzyżowa wzniesiona w latach 1703-1717. Około 4 kilometrów dalej - w Gorzeszowie możemy skręcić na południe, aby po kolejnych dwóch kilometrach drogi gruntowej dotrzeć do kolejnej atrakcji przyrodniczej - "Głazów Krasnoludków". Zgrupowanie pięknych skał piaskowych ciągnie się w lesie na długości 1,2 km i szerokości 150 m wzdłuż szlaku żółtego prowadzącego do Krzeszowa. Zwiedzanie skalnych maczug, grzybów, ambon i szczelin o wysokości dochodzącej do 25 m z rowerem będzie bardzo uciążliwe, więc lepszym pomysłem będzie zostawienie rowerów pod opieką jednego z uczestników wycieczki i udanie się dalej pieszo. Mijając kolejna wioskę, nie sposób nie zatrzymać się przy niepozornym może obiekcie - ale jednak unikatowym na skalę europejską - kamiennym stole sędziowskim. W Kochanowie obok XIX wiecznego dworu na wzgórzu pod dolną częścią wsi stoi średniowieczny kamienny, piaskowy stół sędziowski o wymiarach. 200 x 76 cm i 110 cm wys. oraz pięć niewysokich również kamiennych siedzisk, z czego 2 są z oparciami. Jest to najlepiej zachowany zabytek tego typu na Dolnym Śląsku. Po krótkim odpoczynku ruszamy do Mieroszowa, gdzie możemy zrobić zakupy i dalej piękną głęboką doliną mijając po prawej stronie stromą - ulubiona przez paralotniarzy - górę - Stożek docieramy przez Unisław Śląski do Rybnicy Leśnej. Tutaj możemy odbić na południe - do schroniska Andrzejówka (805 m), gdzie można zatrzymać się na nocleg (3 km stromego podjazdu). Droga Sudecka dalej prowadzi szosą 380 oraz 381 do Nowej Rudy, a następnie przez Ściniawkę i obok ruin zamku w Ratnie do Radkowa, gdzie zaczyna się kolejny bardzo znany odcinek Autostrady: Droga Stu Zakrętów. Góry Stołowe przez które biegnie są jednymi z najbardziej niezwykłych gór w Polsce. Któż nie słyszał o największych atrakcjach - Strzelińcu Wielkim, Błędnych Skałach, Kaplicy Czaszek, czy Dolnośląskiej Jerozolimie. Nocleg najlepiej zaplanować w Radkowie (70 km od Kamiennej Góry) lub jeżeli damy rade przejechać kolejne 15 km górskiej, krętej i stromej drogi - w Karłowie lub Pasterce - w schronisku, czy też na prywatnych kwaterach, których tutaj nie brakuje. Jeśli chcemy odwiedzić Wambierzyce - w których znajduje się duża bazylika pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny, 130 krzyży, stacji kalwaryjnych i figur oraz grupa ruchomych szopek zawierających 800 figur ludzi i zwierząt musimy już w Ratnie Dolnym skręcić na południe, tak aby po ok. 2 km trafić do tej Dolnośląskiej Jerozolimy. Na pozostałe atrakcje Gór Stołowych powinniśmy przeznaczyć cały dzień - wejście na Szczeliniec Wielki (919 m) - najwyższy szczyt oraz spacer po błędnych Skałach. W obu tych miejscach mamy okazję podziwiania niesamowitych form skalnych uformowanych w procesie erozji. Maczugi, słupy, iglice, dziwaczne formy przypominające do złudzenia baranka, wiewiórkę, końska nogę, ropuchę, czy też wielbłąda, Piekiełko, Czyściec, Niebo oraz Diabelska kuchnia działa na wyobraźnię nie tylko dzieci.

Piechowice – Wysoki Kamień – Szklarska Poręb

Długość: 35 km
Czas: 5 godz.

Piechowice-Wodospad Szklarki-Wodospad Kamieńczyka-Szklarska Poręba-Góry Izerskie-Zakręt Śmierci-Szklarska Poręba
Trasa rozpoczyna się w Piechowicach (dojazd pociągiem z Jeleniej Góry lub Szklarskiej Poręby). Ze stacji PKP dojeżdżamy do szosy prowadzącej w kierunku Szklarskiej Poręby. Przed mostem na rzece Kamienna ,kierując się szlakiem niebieskim skręcamy w lewo (pod górę) . Początkowo trawiastą ,następnie leśną drogą (mając cały czas po prawej stronie rzekę) urozmaicona często poprzewracanymi pniami drzew i strumykami ,docieramy do schroniska Kochanówka nad Wodospadem Szklarki (ok. 10 m. wysokości). Stąd po ewentualnym odpoczynku wyruszamy dalej tym samym szlakiem . Droga staje się coraz trudniejsza. Po minięciu mostka na Szrenickim Potoku zwanego Czeską Kładką czeka nas najcięższy jak do tej pory podjazd,po którym szlak krzyżuje się z szerszą ,leśną drogą . Jedziemy w prawo w stronę widocznego nad głowami szczytu Szrenicy. Po ok.700 metrach spotykamy szlak żółty (nasz dalszy drogowskaz) . Po kolejnych 700-800 m. zbaczamy ze szlaku w lewo . Jadąc przez las mijamy wyciąg krzesełkowy na Szrenicę ,oraz nartostrady : Puchatka i Lolobrygidę . Po ok. 1 km. zjazdu spotykamy szlak czerwony . Jedziemy nim w lewo i w górę po kamienistej nawierzchni . Docieramy do wodospadu Kamieńczyka (najwyższy w polskich Karkonoszach) . Stąd w dół "pseudoasfaltową" drogą docieramy do szosy z Jakuszyc do Jeleniej Góry . Wciąż kierujemy się w dół . Po minięciu mostu na Kamiennej skręcamy w lewo ,a zaraz potem w prawo i w górę ,czarnym szlakiem w las . Teraz czeka nas strome podejście, kilkaset metrów leśną ścieżką ... I wyjeżdżamy do Białej Doliny . Trafiamy na szlak niebieski i jedziemy nim w lewo. Rozpoczynamy długi (ok. 3 km.) podjazd dosyć dobrej jakości drogą w kierunku Gór Izerskich . Docieramy do Rozdroża pod Zwaliskiem (1005 m.n.p.m.) . Tutaj odnajdujemy czerwony szlak ,którym jedziemy w kierunku wschodnim . Bardzo trudną ,podmokłą i usianą korzeniami drogą dostajemy się na Wysoki Kamień (1058 m.n.p.m.) . Jest to najwyższy punkt całej wyprawy . Tutaj "przesiadamy się" na szlak żółty . Rozpoczynamy zjazd przez las kamienistym szlakiem ,który kończy się przy szosie ze Szklarskiej Poręby do Świeradowa Zdroju . Znajdujemy się w pobliżu zakrętu śmierci (ponad 180 stopni) . Stąd po zapoznaniu się ze wszelkimi atrakcjami (zakręt ,ładne skałki ,krajobrazy) zjeżdżamy szosą do Szklarskiej Poręby Górnej gdzie na dworcu kolejowym kończy się nasza wycieczka .

Szklarska Poręba – Karpacz – Kowary

Długość: 43 km
Czas: ok. 4 godz.

Szklarska Poręba - Droga Pod Reglami - Przesieka - Borowice - Karpacz - Tabaczana Ścieżka - Przełęcz Okraj - Żółta Droga - Kowary
Trasa wiedzie równolegle do głównego grzbietu Karkonoszy na wysokości 550 - 1100 m.n.p.m. Rozpoczynamy w Szklarskiej Porębie Górnej. Z centrum ulicami 1-go Maja i Kasprowicza, docieramy do Drogi Pod Reglami. Pokonujemy ją w kierunku odwrotnym do opisanego i po 15 km docieramy do Przesieki. Dalej szlakiem żółtym dostajemy się do Borowic (18 km). Tu zmieniamy znaki na zielone, które zaprowadzą nas do Karpacza. Zaraz po wyjeździe z Borowic (19 km) droga bardzo się pogarsza, także trzeba prowadzić rower. Po dojechaniu do Karpacza (22km) musimy zjechać asfaltem 3km do hotelu -Biały Jar. Tu ponownie odnajdujemy zielony szlak prowadzący już stąd na Przełęcz Okraj. Szlak ten jest bardzo przyjemny. Do prawie 1000 m.n.p.m. prowadzi leśnym traktem niezbyt stromo pod górę (trochę niewielkich kamieni). Po dojechaniu do Budników (32 km) droga przemienia się w wąską ścieżkę i zaczyna się piąć naprawdę ostro w górę. Jazda staje się tu niemożliwa. Odcinek ten nie jest może długi (ok.1000m.), ale potrafi dać się we znaki. Po dotarciu do końca stromizny oczom ukazuje się przepiękna panorama Kotliny Jeleniogórskiej, Rudaw Janowickich i Pogórza Kaczawskiego. Po 35 km od startu, docieramy na Przełęcz Okraj (1046 m.n.p.m.). Stąd zjeżdżamy 2 km asfaltem po czym skręcamy w lewo w leśną drogę. Do samych Kowar jest już w dół. Można tam oczywiście dotrzeć również szosą, ale wrażenia ze zjazdu (choć niezbyt trudnego) -Żółtą Drogą - będą na pewno przyjemniejsze.

Kazimierz Dolny – Kraśnik

Długość: 108 km
Czas: cały dzień.

Szlak wiedzie przez zachodnią część Wyżyny Lubelskiej. Bierze on początek w Kazimierzu Dolnym – miasteczku malowniczo położonym w przełomowej dolinie Wisły, z wspaniałą renesansową zabudową. Następnie przebiega przez Płaskowyż Nałęczowski, objęty na tym obszarze ochroną w ramach Kazimierskiego Parku Krajobrazowego. Dalej przez wioskę Męćmierz z ciekawą, drewnianą zabudową przecina Równinę Bełżycką, mijając z zachodniej strony Małopolski Przełom Wisły. W miejscowości Dobre, przy Skarpie Dobrskiej, będącej efektownym akcentem Równiny Bełżyckiej, szlak wkracza na monotonny obszar Kotliny Chodelskiej. Zachodnia część tej krainy, przez którą przebiega trasa, charakteryzuje się znacznym udziałem sadów i chmielników w jej ogólnej powierzchni. Szlak wiedzie tu na dość długim odcinku wzdłuż wału przeciwpowodziwego Wisły. Dalej wkracza na teren Wzniesień Urzędowskich. Przecina Wrzelowiecki Park Krajobrazowy, prowadząc m.in. koło zalewu rekreacyjnego w Kluczkowicach. Następnie ponownie zbliża się do doliny Wisły w miejscowości Józefów, co jest doskonale widoczne z punktu widokowego koło Nietrzeby. Dalszy odcinek prowadzi doliną Wyżnicy, a następnie Urzędówki, gdzie znajdują się warte uwagi miejscowości o tradycjach garncarskich – Bęczyn i Urzędów. Następnie szlak powraca do doliny Wyżnicy i dochodzi do Kraśnika. Trasa pod względem technicznym odznacza się średnim stopniem trudności. Wiedzie ona w większości drogami asfaltowymi. Miejsca rozpoczęcia (zakończenia szlaku) są jednocześnie punktami rozpoczynającymi (kończącymi) inne, wojewódzkie szlaki rowerowe. W Kazimierzu Dolnym kończy się szlak rowerowy Lublin – Nałęczów – Kazimierz Dolny, a Kraśnik jest punktem początkowym Centralnego Szlaku Rowerowego Roztocza (Kraśnik – Zwierzyniec).

Kraśnik – Zwierzyniec

Długość: 100,6 km
Czas: cały dzień.

Centralny Szlak Rowerowy Roztocza I etap Kraśnik - Zwierzyniec prowadzi przez teren Roztocza Zachodniego ciągnącego się od Kraśnika po Szczebrzeszyn i Zwierzyniec. Obszar ten pokrywa gruba warstwa lessu zalegająca na kredowych skałach wapiennych. Występują tu liczne, długie i głębokie na 20 metrów wąwozy, których zbocza porośnięte są grądami. Najbardziej efektowne i malownicze sieci wąwozów występują między Batorzem i Turobinem oraz w tzw. Piekiełku pomiędzy Szczebrzeszynem a Kawęczynkiem. Najwyższe wzniesienie Roztocza Zachodniego wynosi 343 m n. p. m (Dąbrowa). Dla Roztocza Zachodniego charakterystyczne są również faliste krajobrazy pól uprawnych, tworzące tzw. "szachownice pól" z wyraźnymi progami miedz, zapobiegających erozji. Różnorodność i bogactwo przyrodnicze tych ziem spowodowały utworzenie Szczebrzeszyńskiego Parku Krajobrazowego. Szlak pod względem technicznym odznacza się średnim stopniem trudności. Prowadzi w większości drogami asfaltowymi. Szlak bierze początek na wys. 248 m n.p.m. a kończy na 230 m n. p. m.


Zwierzyniec – Hrebenne

Długość: 86 km
Czas: cały dzień.

Szlak poprowadzony został przez Roztocze Środkowe i Wschodnie. Roztocze Środkowe – wapienno-piaszczyste z kulminacją 387 m n.p.m. (Wapienia) rozciąga się pomiędzy Zwierzyńcem a Tomaszowem Lubelskim. Jest to kraina o wyjątkowo urozmaiconej rzeźbie terenu. Łańcuchy wapiennych wzgórz porośnięte wspaniałymi lasami z enklawami pól uprawnych przeplatają się z dolinami. Charakterystyczna cechą tego regionu są liczne wzgórza ostańcowe. Wyjątkowo atrakcyjna jest krawędziowa część Roztocza Środkowego i Równiny Biłgorajskiej. W korytach płynących tu rzek wytworzyły się kaskady wodospadów, zwanych potocznie szumami. Są one najbardziej widoczne na rzekach Sopot i Tanew. Roztocze Wschodnie ( znajduje się z znacznej części na terenie Ukrainy) na terenie Polski zajmuje 320 km, z czego tylko 82 km2 w województwie lubelskim. Jest to obszar o dużym zróżnicowaniu rzeźby w postaci garbów, płaskowyżów, pagórów, wąwozów, dolin i kotlin. Najbardziej charakterystycznymi elementami rzeźby terenu są licznie występujące ostańce dochodzące do wysokości ponad 390 m n.p.m. Kraina ta porośnięta jest zwartymi kompleksami lasów mieszanych z naturalnymi fragmentami buczyny karpackiej. Niezwykłego uroku tych ziem dodają zabytkowe cerkwie, kościoły, synagogi, kamienne krzyże i figury przydrożne. Na tym obszarze najlepiej widać, że Roztocze to nie tylko granica geologiczna pomiędzy Europą Zachodnią i Wschodnią, ale również pogranicze kultur. Szlak prowadzony jest głównie drogami utwardzonymi ale zdarzają się również odcinki piaszczyste.
 

Agencja Interaktywna WMC